حدود دو سال است که قرار شده رویدادی فرهنگی و مهم در سه شهر دهلی نو و حیدر آباد و بمبئی در کشور هندوستان برگزار شود اماهر دفعه به بهانه ای به تاخیر می افتد. ابتدا قرار بود آذر ماه سال ۸۵ برگزار شود . بهمن ماه سال گذشته هم یکی از گزینه ها بود . در جلسه ای ۲۵ فروردین تصویب شد .۵ اردیبهشت هم پیشنهاد شد . ۷ خرداد هم یکی از گزینه های قطعی و البته اشتباه بود . ۲۰شهریور و ۲۴ مهرماه هم اعلام شد و اکنون ۱۱ - ۱۸ دی ماه ۱۳۸۶ ظاهرا قرار است این واقعه مهم به وقوع بپیوندد.

براستی علت این همه تعلل و تعویق چیست؟

۱- حوزه های تصمیم ساز و تصمیم گیر و مجری در سازمان میراث فرهنگی با تفرق آرایی که دارند هیچگاه خرد جمعی را در یک برنامه بین المللی تجربه نکرده اند و هرگاه که فصول مشترک این سه حوزه به هم نزدیک می شوند ضریب فرسایش چنان بالا می رود که تا مدت ها هیچکدام نیاز و لزوم هم اندیشی در یک کار گروهی را صلاح نمی دانند

۲- مشخص و شفاف نبودن متولی اصلی برگزاری این برنامه در عرصه برون مرزی از ذیگر عوامل می باشد

۳- تامین منابع مالی و اعتبارات لازم از دیگر مشکلاتی است که متاسفانه همواره مانع اصلی اجرایی شدن پروژه های فرهنگی است .

۴- مدیریت سلیقه ای را هم می توان به موارد بالا اضافه کرد

در هر صورت برون رفت از این انسداد همتی عالی می خواهد امروز که روابط اقتصادی و سیاسی ما با تحریم های مختلف در عرصه بین الملل روبرو شده است تبلیغات فرهنگی بهترین راهبرد برای افکار عمومی جهان است که ایران کجاست و ایرانی کیست

به زودی گزارش سفر خودم را به هندوستان این کشور زیبا و دوست داشتنی برایتان می نویسم.